Awit ng mga Awit 5

Kabanata 5

א בָּ֣אתִי לְגַנִּי֮ אֲחֹתִ֣י כַלָּה֒ אָרִ֤יתִי מוֹרִי֙ עִם־בְּשָׂמִ֔י אָכַ֤לְתִּי יַעְרִי֙ עִם־דִּבְשִׁ֔י שָׁתִ֥יתִי יֵינִ֖י עִם־חֲלָבִ֑י אִכְל֣וּ רֵעִ֔ים שְׁת֥וּ וְשִׁכְר֖וּ דּוֹדִֽים׃ (ס)
1 Pumasok ako sa aking halamanan, aking kapatid, aking nobya; tinipon ko ang aking mira kasama ang aking mga pabango; kinain ko ang aking bahay-pukyutan kasama ang aking pulot; ininom ko ang aking alak kasama ang aking gatas. Kumain kayo, mga kaibigan; uminom kayo at magpakalasing, mga minamahal!
ב אֲנִ֥י יְשֵׁנָ֖ה וְלִבִּ֣י עֵ֑ר ק֣וֹל ׀ דּוֹדִ֣י דוֹפֵ֗ק פִּתְחִי־לִ֞י אֲחֹתִ֤י רַעְיָתִי֙ יוֹנָתִ֣י תַמָּתִ֔י שֶׁרֹּאשִׁי֙ נִמְלָא־טָ֔ל קְוֻּצּוֹתַ֖י רְסִ֥יסֵי לָֽיְלָה׃
2 Ako'y natutulog, ngunit gising ang aking puso. Ang tinig ng aking minamahal na kumakatok: “Pagbuksan mo ako, aking kapatid, aking sinta, aking kalapati, aking walang-kapintasan; sapagkat ang aking ulo ay basang-basa ng hamog, ang aking mga kulot na buhok ay basa ng mga patak ng gabi.”
ג פָּשַׁ֙טְתִּי֙ אֶת־כֻּתָּנְתִּ֔י אֵיכָ֖כָה אֶלְבָּשֶׁ֑נָּה רָחַ֥צְתִּי אֶת־רַגְלַ֖י אֵיכָ֥כָה אֲטַנְּפֵֽם׃
3 Hinubad ko na ang aking damit; paano ko pa ito isusuot? Hinugasan ko na ang aking mga paa; paano ko pa dudumihan ang mga ito?
ד דּוֹדִ֗י שָׁלַ֤ח יָדוֹ֙ מִן־הַחֹ֔ר וּמֵעַ֖י הָמ֥וּ עָלָֽיו׃
4 Iniabot ng aking minamahal ang kanyang kamay sa butas ng pinto, at nabagbag ang aking kalooban dahil sa kanya.
ה קַ֥מְתִּֽי אֲנִ֖י לִפְתֹּ֣חַ לְדוֹדִ֑י וְיָדַ֣י נָֽטְפוּ־מ֗וֹר וְאֶצְבְּעֹתַי֙ מ֣וֹר עֹבֵ֔ר עַ֖ל כַּפּ֥וֹת הַמַּנְעֽוּל׃
5 Bumangon ako upang pagbuksan ang aking minamahal; at ang aking mga kamay ay tumutulo ng mira, at ang aking mga daliri ng kumakalat na mira, sa mga hawakan ng trangka.
ו פָּתַ֤חְתִּֽי אֲנִי֙ לְדוֹדִ֔י וְדוֹדִ֖י חָמַ֣ק עָבָ֑ר נַפְשִׁי֙ יָֽצְאָ֣ה בְדַבְּר֔וֹ בִּקַּשְׁתִּ֙יהוּ֙ וְלֹ֣א מְצָאתִ֔יהוּ קְרָאתִ֖יו וְלֹ֥א עָנָֽנִי׃
6 Pinagbuksan ko ang aking minamahal, ngunit ang aking minamahal ay lumihis at umalis na. Nanlupaypay ang aking kaluluwa nang siya'y magsalita. Hinanap ko siya, ngunit hindi ko siya natagpuan; tinawag ko siya, ngunit hindi niya ako sinagot.
ז מְצָאֻ֧נִי הַשֹּׁמְרִ֛ים הַסֹּבְבִ֥ים בָּעִ֖יר הִכּ֣וּנִי פְצָע֑וּנִי נָשְׂא֤וּ אֶת־רְדִידִי֙ מֵֽעָלַ֔י שֹׁמְרֵ֖י הַחֹמֽוֹת׃
7 Natagpuan ako ng mga bantay na naglilibot sa lungsod; hinampas nila ako, sinugatan nila ako; inalis sa akin ng mga bantay ng mga pader ang aking balabal.
ח הִשְׁבַּ֥עְתִּי אֶתְכֶ֖ם בְּנ֣וֹת יְרוּשָׁלִָ֑ם אִֽם־תִּמְצְאוּ֙ אֶת־דּוֹדִ֔י מַה־תַּגִּ֣ידוּ ל֔וֹ שֶׁחוֹלַ֥ת אַהֲבָ֖ה אָֽנִי׃
8 Pinasusumpa ko kayo, mga anak na babae ng Jerusalem: kung matagpuan ninyo ang aking minamahal, ano ang sasabihin ninyo sa kanya? Na ako'y nanghihina sa pag-ibig.
ט מַה־דּוֹדֵ֣ךְ מִדּ֔וֹד הַיָּפָ֖ה בַּנָּשִׁ֑ים מַה־דּוֹדֵ֣ךְ מִדּ֔וֹד שֶׁכָּ֖כָה הִשְׁבַּעְתָּֽנוּ׃
9 “Ano ang ikinahihigit ng iyong minamahal sa ibang minamahal, ikaw na pinakamaganda sa mga babae? Ano ang ikinahihigit ng iyong minamahal sa ibang minamahal, at ganito mo kami pinasusumpa?”
י דּוֹדִ֥י צַח֙ וְאָד֔וֹם דָּג֖וּל מֵרְבָבָֽה׃
10 Ang aking minamahal ay maputi at mamula-mula, namumukod-tangi sa sampu-sampung libo.
יא רֹאשׁ֖וֹ כֶּ֣תֶם פָּ֑ז קְוּצּוֹתָיו֙ תַּלְתַּלִּ֔ים שְׁחֹר֖וֹת כָּעוֹרֵֽב׃
11 Ang kanyang ulo ay gaya ng pinakadalisay na ginto; ang kanyang mga kulot ay nakalaylay na alun-alon, maitim na gaya ng uwak.
יב עֵינָ֕יו כְּיוֹנִ֖ים עַל־אֲפִ֣יקֵי מָ֑יִם רֹֽחֲצוֹת֙ בֶּֽחָלָ֔ב יֹשְׁב֖וֹת עַל־מִלֵּֽאת׃
12 Ang kanyang mga mata ay gaya ng mga kalapati sa tabi ng mga batis ng tubig, naliligo sa gatas, nakalagay nang wasto sa kanilang kinalalagyan.
יג לְחָיָו֙ כַּעֲרוּגַ֣ת הַבֹּ֔שֶׂם מִגְדְּל֖וֹת מֶרְקָחִ֑ים שִׂפְתוֹתָיו֙ שֽׁוֹשַׁנִּ֔ים נֹטְפ֖וֹת מ֥וֹר עֹבֵֽר׃
13 Ang kanyang mga pisngi ay gaya ng taniman ng mababangong halaman, na tinutubuan ng mga sangkap ng pabango; ang kanyang mga labi ay mga liryo, na tumutulo ng dumadaloy na mira.
יד יָדָיו֙ גְּלִילֵ֣י זָהָ֔ב מְמֻלָּאִ֖ים בַּתַּרְשִׁ֑ישׁ מֵעָיו֙ עֶ֣שֶׁת שֵׁ֔ן מְעֻלֶּ֖פֶת סַפִּירִֽים׃
14 Ang kanyang mga kamay ay gaya ng mga gulong na ginto na kinalalagyan ng mga batong beril; ang kanyang katawan ay gaya ng makapal na tipak ng garing na pinalamutian ng mga sapiro.
טו שׁוֹקָיו֙ עַמּ֣וּדֵי שֵׁ֔שׁ מְיֻסָּדִ֖ים עַל־אַדְנֵי־פָ֑ז מַרְאֵ֙הוּ֙ כַּלְּבָנ֔וֹן בָּח֖וּר כָּאֲרָזִֽים׃
15 Ang kanyang mga binti ay gaya ng mga haliging marmol na nakatayo sa mga patungang dalisay na ginto; ang kanyang anyo ay gaya ng Lebanon, piling-pili gaya ng mga sedro.
טז חִכּוֹ֙ מַֽמְתַקִּ֔ים וְכֻלּ֖וֹ מַחֲּמַדִּ֑ים זֶ֤ה דוֹדִי֙ וְזֶ֣ה רֵעִ֔י בְּנ֖וֹת יְרוּשָׁלִָֽם׃
16 Ang kanyang bibig ay pawang katamisan, at siya'y lubos na kaibig-ibig. Ito ang aking minamahal, at ito ang aking kaibigan, mga anak na babae ng Jerusalem.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata